W dzisiejszych czasach producenci gier traktujących o sportach motorowych główną wagę przywiązują do grywalności produktu, tak, aby ten został dobrze odebrany przez jak największe grono graczy. Co za tym idzie, sposób rozgrywki często jest mocno „arcadowy” i coraz bardziej odbiega od jakichkolwiek zasad fizyki. Na uproszczeniach najbardziej tracą fani symulatorów. W całej gamie „zręcznościówek” można jednak znaleźć kilka pozycji, które zaspokoją potrzeby maniaków realizmu w stu procentach. Jedną z nich jest SBK08, kolejna część cyklu programistów z Milestone.

Na samym początku warto zaznaczyć, iż recenzowany tytuł z grami zręcznościowymi nie ma zbyt wiele wspólnego. Jeśli twoja kariera na wirtualnym motocyklu zakończyła się na prostym Moto Racer, a efektowność Pure’a stawiasz wyżej niż dokładność Moto GP, także w SBK nie znajdziesz nic dla siebie.



Produkcja ludzi z Milestone bazuje na licencji Superbike World Championship. Oznacza to nic innego, jak dokładnie odwzorowane motory, zespoły oraz tory wyścigowe. Tak więc jeśli śledzisz poczynania serii na dużym ekranie, grając w SBK08 poczujesz się jak ryba w wodzie. Dodatkowo w czasie wczytywania możesz dowiedzieć się kilku ciekawych rzeczy dotyczących wydarzeń, które miały miejsce w ostatnim sezonie. Dla tych mniej zorientowanych w temacie warto napisać dwa zdania o samych maszynach. Te, w przeciwieństwie do Moto GP, stanowią motocykle ogólnodostępne na rynku (w Moto GP ścigamy się motorami skonstruowanymi z myślą o zamkniętych wyścigach i nie można ich kupić w żadnym salonie). Są one jednak znacząco „stuningowane”, aby jazda na nich nie przypominała pieszej wędrówki.

Zaczynając swoją przygodę z SBK08 warto zaznajomić się z przygotowanymi lekcjami, mającymi na celu przyswojenie podstawowych zasad panujących na torze oraz jako tako, nakreślenie filozofii samego jeżdżenia, co wbrew pozorom łatwe nie jest. Jednak 5 ćwiczeń, które wykonamy nijak ma się do jakiejkolwiek nauki. Przykładowo, gra każe nam przejechać odcinek z ograniczonym wykorzystaniem hamulca. Teoretycznie miało to na celu uświadomienie gracza, w których miejscach ma hamować, aby za bardzo nie tracić prędkości i pokonać zakręt jak najszybciej. W praktyce jednak nic ciekawego z owej lekcji wynieść nie można, ot proste ćwiczenie, które kilka chwil później wylatuje z głowy. Inna próba, polegająca na utrzymaniu optymalnej trajektorii jazdy, do całego treningu ma się już trochę lepiej, choć swoim wykonaniem nie zachwyca. Brak tu jakichkolwiek wskazówek, ot po prostu dostajesz zadanie i musisz je zrealizować. Tak przygotowany „tutorial” mógłby w ogóle nie istnieć, gdyż prawdziwa nauka jazdy polegająca na metodzie prób i błędów, odbywa się podczas właściwego wyścigu. Oczywiście fani nie będą mieli zbyt wielu problemów z wczuciem się w model jazdy, ponieważ ten odwzorowany jest realistycznie. Natomiast mniej doświadczonym graczom fizyka przypomni się na każdym trudniejszym zakręcie.



Skoro już przy realizmie jesteśmy, producenci dali nam wolną rękę. Gdy nie radzimy sobie ze zbyt uporczywymi zasadami, a każdy kolejny zakręt kończy się bolesnym upadkiem, nic nie stoi na przeszkodzie, aby włączyć pewne pomoce. Możemy między innymi uaktywnić kontrolę trakcji, zwiększyć siłę hamulców, zdezaktywować blokowanie się kół czy chociażby odpalić funkcję, która nie pozwoli nam popełnić falstartu. Możliwości jest dużo, co na pewno ucieszy tych mniej cierpliwych graczy, którym zwyczajowo nie chce się uczyć każdego najmniejszego aspektu związanego z jazdą. Dodatkowo dla leniwych przygotowanych zostało 5 zestawów opcji, zaczynając od trybu zręcznościowego, przez symulację na ekstremalnym kończąc. Przyznam, iż ostatni stanowi prawdziwe wyzwanie nawet dla wprawionych graczy.